Het taboe doorbreken we niet met artikelen, we doorbreken het in gesprekken
Het vervolg op eenzaamheid, over de laag die daar nog onder zit
Oost is de windrichting van jouw omgeving: je werk, je relaties, de mensen om je heen. Waarom is Oost zo belangrijk? Omdat je omgeving staat voor verbinding. En verbinding is voeding voor je gezondheid. Mensen gedijen het best wanneer ze een fijne sociale omgeving om zich heen hebben.
Eerder postte ik een nieuwsbrief over eenzaamheid. Over hoe je jezelf kunt kwijtraken door je steeds aan te passen. Dat je omringd bent door mensen, en je toch alleen voelt.
Veel van jullie herkenden dat direct.
In de overgang heeft eenzaamheid nog een extra dimensie. De dimensie van het taboe. En dat kan je heel eenzaam laten voelen.
Acht jaar onderweg
Acht jaar geleden startte mijn eigen overgang. Inmiddels ben ik in de postmenopauzale periode en is mijn lijf veranderd. Mijn stemming. Mijn energie.
In die acht jaar zag ik iets om me heen. Vriendinnen. Collega’s. Vrouwen in ongeveer dezelfde fase als ik. Bij hen gebeurde hetzelfde. Sommige met dezelfde of andere klachten. Slapeloze nachten. Een opvlieger midden in een vergadering. Woede die uit het niets kwam. Het gevoel jezelf soms even niet meer te herkennen. En bijna niemand zei er iets over. Vaak liepen we naast elkaar. Ieder in onze eigen stilte, terwijl we hetzelfde meemaakten.
Tot iemand het gewoon zei
Op een avond, tijdens een etentje, gooide ik een balletje op en er viel even een stilte aan tafel. Het gesprek haperde. En toen zei een vriendin ineens, midden in die stilte: “Ik heb dit ook. Ik dacht dat ik gek werd.” Toen was het ijs gebroken.
Er veranderde die avond niets aan onze klachten. Geen enkele opvlieger werd minder. Maar er veranderde wel iets anders. We waren niet meer alleen.
Ik weet nog precies hoe dankbaar ik me voelde. Niet omdat het probleem was opgelost. Maar omdat ik het eindelijk hardop mocht zeggen, en er iemand tegenover me zat die knikte in plaats van wegkeek.
De laag onder eenzaamheid
Dat is wat ik inmiddels weet, na acht jaar en na talloze gesprekken met vrouwen om me heen. Eenzaamheid in deze fase van je leven gaat zelden over te weinig mensen om je heen.
Het gaat over een plek waar je precies mag zijn wie je nu bent, zonder het uit te hoeven leggen. En die plek ontstaat bijna nooit vanzelf. Die moet je zelf openbreken. Met een zin. Met een bekentenis aan tafel. Met het lef om als eerste iets te zeggen wat eng voelt om uit te spreken.
Niet het gebrek aan mensen om je heen. Het gebrek aan een plek waar je precies mag zijn wie je nu bent, in deze fase, zonder het uit te hoeven leggen.
Het taboe doorbreken we niet met artikelen, we doorbreken het in gesprekken.
Je ziet het steeds vaker. Artikelen over de overgang op social media, in dagbladen, in weekbladen. Interviews, columns, hele katernen gewijd aan opvliegers en hersenmist. Dat is goed nieuws. Eindelijk wordt er hardop over gepraat.
Toch is er iets anders nodig om het taboe te doorbreken. Want een artikel lezen is iets anders dan het bespreken. Je kunt een stuk lezen op je telefoon, herkenning voelen, het wegklikken, en er met niemand in je eigen kring een woord over zeggen. Niet met je partner. Niet met je collega’s. Soms zelfs niet met je beste vriendin. Het taboe zit niet alleen in de zichtbaarheid. Het zit in de stilte die daarna komt.
Als je de laatste tijd moe bent, vastloopt, je afgesneden voelt van jezelf of van anderen, of gewoon niet meer helemaal jezelf bent, dan denk ik dat dit weleens het belangrijkste stukje kan zijn dat je deze week leest.
Een uitnodiging, voor wie er klaar voor is
Aan vrouwen die zich hierin herkennen: maak nu een afspraak. We bespreken wat er bij jou speelt en ik vertel wat over de overgang, over hormonen, over voeding vanuit de Traditionele Chinese Geneeskunde. Maar het belangrijkste van die sessie is niet wat ik vertel.
Het belangrijkste is dat samen het taboe doorbreken. Want dat is hoe je een taboe echt doorbreekt. Niet met een artikel dat je alleen leest. In een gesprek dat je samen voert.
Doe je mee?
— Marga Coach, TCM voedingsdeskundige, en vrouw die weet dat voor verandering meer nodig is dan erover lezen.
